Superaarde ontdekt in de ‘optimale’ bewoonbare zone van Star • Earth.com

By | February 4, 2024

Wetenschappers hebben een superaarde ontdekt, TOI-715 b genaamd, die zich in de ‘conservatieve’ bewoonbare zone van een nabijgelegen rode dwergster bevindt.

Deze ontdekking heeft de astronomische gemeenschap het potentieel gegeven om omstandigheden te ontdekken die geschikt zijn voor leven op slechts 137 lichtjaar van de aarde.

Het onderzoek, geleid door Georgina Dransfield aan de Universiteit van Birmingham, vertegenwoordigt een belangrijke stap voorwaarts in onze zoektocht om de omstandigheden te begrijpen waaronder leven zou kunnen ontstaan.

Conservatieve woonwijk

De planeet, TOI-715 b genaamd, meet ongeveer anderhalf keer de breedte van de aarde. Het ligt binnen wat wetenschappers de ‘conservatieve’ bewoonbare zone van zijn gastster noemen.

Deze zone wordt gekenmerkt door zijn vermogen om temperaturen te handhaven die het bestaan ​​van vloeibaar water op het oppervlak van een planeet mogelijk zouden kunnen maken, een cruciale vereiste voor bewoonbaarheid.

De aanwezigheid van vloeibaar water hangt echter ook af van verschillende andere factoren, waaronder de juiste atmosferische omstandigheden.

De conservatieve bewoonbare zone vertegenwoordigt een nauwer gedefinieerd gebied vergeleken met de bredere “optimistische” bewoonbare zone en biedt een striktere maatstaf voor de potentiële bewoonbaarheid.

Potentiële broer of zus planeet

Tot overmaat van ramp zou hetzelfde planetenstelsel ook een tweede planeet kunnen huisvesten – een planeet ter grootte van de aarde die zich ook binnen of nabij deze conservatieve bewoonbare zone zou kunnen bevinden.

Het bestaan ​​van twee van dergelijke planeten in hetzelfde systeem, die beide vloeibaar water kunnen bevatten, vergroot de kansen op het vinden van tekenen van leven of bewoonbare omstandigheden buiten ons zonnestelsel aanzienlijk.

Geavanceerde ruimtegebaseerde instrumenten

De ontdekking van TOI-715 b en zijn potentiële broerplaneet komt op een ideaal moment op het gebied van exoplaneetwetenschap.

Geavanceerde ruimtegebaseerde instrumenten, met name de James Webb-ruimtetelescoop van NASA, hebben ons vermogen om verre planeten niet alleen te detecteren maar ook te karakteriseren getransformeerd.

Deze instrumenten zijn nu klaar om de atmosfeer van exoplaneten te bestuderen, op zoek naar bewijs van hun samenstelling en dus naar bewijs van biologische activiteit.

Korte omlooptijd van TOI-715 b

Rode dwergsterren, zoals degene die TOI-715 b herbergt, zijn naar voren gekomen als belangrijkste doelwitten in de zoektocht naar bewoonbare werelden.

Vanwege hun kleinere en koelere aard kunnen planeten dichter bij hen in een baan draaien en toch in de bewoonbare zone blijven.

Door deze nabijheid kunnen dergelijke planeten vaker door hun sterren passeren, waardoor ze gemakkelijker te ontdekken en te observeren zijn met telescopen zoals TESS (de Transiting Exoplanet Survey Satellite), die TOI-715 b ontdekte.

De relatief korte omlooptijd van de planeet van 19 dagen maakt herhaalde waarnemingen mogelijk en verbetert ons vermogen om de eigenschappen ervan in detail te bestuderen.

vooruitzichten op bewoonbaarheid

Bijzonder opwindend is de mogelijkheid dat TOI-715 b zal worden bestudeerd door de James Webb Space Telescope.

Als de planeet een atmosfeer zou hebben, en vooral als deze geclassificeerd zou kunnen worden als een ‘waterwereld’, zouden de kansen op bewoonbaarheid aanzienlijk groter zijn.

Zo’n planeet zou waarschijnlijk een beter waarneembare atmosfeer hebben dan die van een grotere, drogere, dichtere planeet, waar de atmosfeer mogelijk te dicht bij het oppervlak zit om gemakkelijk vanaf een afstand te kunnen worden waargenomen.

TESS-missie

Deze ontdekking voegt niet alleen TOI-715 b toe aan de groeiende lijst van exoplaneten in bewoonbare zones, maar vestigt ook een nieuw record voor TESS door de kleinste dergelijke planeet te identificeren die tot nu toe door de missie is ontdekt.

Dit succes overtreft de initiële verwachtingen voor TESS en onderstreept de cruciale rol van de missie bij het uitbreiden van onze kennis van potentieel bewoonbare werelden buiten ons eigen zonnestelsel.

TOI-715 b en “bewoonbare zones”

Zoals hierboven uitgelegd speelt de bewoonbare zone, vaak de ‘Goudlokje Zone’ genoemd, een cruciale rol in de zoektocht naar leven buiten de aarde.

Deze term beschrijft het gebied rond een ster waar de omstandigheden precies goed kunnen zijn (niet te warm en niet te koud) om vloeibaar water op het oppervlak van een planeet te laten bestaan, wat als essentieel wordt beschouwd voor het leven zoals wij dat kennen.

Het begrijpen van de bewoonbare zone is van cruciaal belang voor astronomen en astrobiologen die potentieel levensdragende planeten in onze Melkweg willen identificeren.

Het Goudlokje-principe begrijpen

Het concept van de bewoonbare zone hangt af van de balans van verschillende factoren, waaronder de afstand van een planeet tot zijn ster, de grootte en temperatuur van de ster, en de atmosferische omstandigheden van de planeet.

Planeten die te dicht bij hun ster draaien, kunnen te maken krijgen met verzengende temperaturen waardoor water kan verdampen, waardoor ze onherbergzaam worden voor leven.

Omgekeerd kunnen planeten waarvan de baan te ver van hun ster verwijderd is, te koud zijn, waardoor het water kan bevriezen en de vooruitzichten op leven kunnen afnemen.

Rol van de ster in bewoonbare zones

Sterren van verschillende afmetingen en temperaturen hebben bewoonbare zones op verschillende afstanden.

De bewoonbare zones van kleinere, koelere rode dwergen bevinden zich bijvoorbeeld veel dichter bij de ster dan grotere, hetere sterren zoals onze zon.

Deze variantie heeft aanzienlijke gevolgen voor de zoektocht naar bewoonbare planeten.

Planeten binnen de bewoonbare zone van rode dwergen kunnen bijvoorbeeld door getijden worden opgesloten, wat unieke uitdagingen met zich meebrengt voor de bewoonbaarheid, zoals het feit dat de ene kant voortdurend naar de ster is gericht en de andere kant in eeuwige duisternis.

Op zoek naar exoplaneten zoals TOI-715 b

De ontdekking van exoplaneten in bewoonbare zones is enorm toegenomen door de vooruitgang in telescooptechnologie en ruimtemissies.

Projecten zoals de Kepler-missie van NASA en de eerder genoemde Transiting Exoplanet Survey Satellite (TESS) hebben duizenden exoplaneten geïdentificeerd, waarvan er vele zich in de bewoonbare zone van hun ster bevinden.

Deze ontdekkingen voeden het optimisme over de zoektocht naar aardachtige planeten of superaardse planeten zoals TOI-715 b die mogelijk leven zouden kunnen herbergen.

Voorbij vloeibaar water

Het feit dat we ons in de bewoonbare zone bevinden, is echter geen garantie dat een planeet bewoonbaar is. De atmosfeer van een planeet speelt een cruciale rol bij het handhaven van de juiste omstandigheden voor vloeibaar water.

Planeten met een dikke atmosfeer kunnen te veel warmte vasthouden, terwijl planeten met een dunne of geen atmosfeer mogelijk niet voldoende warmte vasthouden.

Als gevolg daarvan richten wetenschappers zich ook op de samenstelling van de atmosfeer en andere factoren die bijdragen aan het vermogen van een planeet om leven te ondersteunen.

De studie van bewoonbare zones gaat verder dan de zoektocht naar vloeibaar water en omvat ook de beschouwing van andere oplosmiddelen die leven zouden kunnen ondersteunen, zoals methaan of ammoniak.

Dit bredere perspectief opent nieuwe mogelijkheden in de zoektocht naar het begrijpen van de potentiële diversiteit van het leven in het universum.

Het uitbreiden van de zoektocht naar buitenaards leven

Samenvattend vertegenwoordigt de bewoonbare zone een fundamenteel concept in de zoektocht naar buitenaards leven.

Door planeten binnen deze zones te identificeren, zetten wetenschappers belangrijke stappen in de richting van het beantwoorden van de eeuwenoude vraag of we alleen zijn in het universum.

Naarmate onze technologie en ons begrip van planetaire systemen evolueren, belooft de zoektocht naar leven in de bewoonbare zones van verre sterren een voortrekkersrol te blijven spelen in astronomisch onderzoek.

Het onderzoek is gepubliceerd in het tijdschrift Maandelijkse mededelingen van de Royal Astronomical Society.

—–

Vind je het leuk wat je leest? Abonneer u op onze nieuwsbrief voor spannende artikelen, exclusieve inhoud en de laatste updates.

—–

Bekijk EarthSnap, een gratis app van Eric Ralls en Earth.com.

—–

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *