De ontbrekende schakel in de oorsprong van het leven?

By | January 26, 2024

Sebastian Haas houdt een stuk zoutkorst vast van Last Chance Lake met groene algen in het midden en zwart sediment op de bodem. Fotocredit: David Catling/Universiteit van Washington

Charles Darwin opperde de mogelijkheid dat leven zou kunnen ontstaan ​​in een ‘warme kleine vijver’ met een passende mix van chemicaliën en energie. Nieuw onderzoek van de Universiteit van Washington gepubliceerd in Communicatie aarde en milieu wijst op een ondiep ‘sodameer’ in het westen van Canada als mogelijke aanvulling op deze omstandigheden. De resultaten leveren nieuw bewijs dat er ongeveer 4 miljard jaar geleden leven uit meren op de vroege aarde kan zijn ontstaan.

Wetenschappers weten dat onder de juiste omstandigheden de complexe moleculen van het leven spontaan kunnen ontstaan. Zoals onlangs gefictionaliseerd in de blockbuster Lessons in Chemistry, kunnen biologische moleculen ontstaan ​​uit anorganische moleculen. Sterker nog, lang nadat de echte ontdekking in de jaren vijftig werd gedaan

Amino acids are a set of organic compounds used to build proteins. There are about 500 naturally occurring known amino acids, though only 20 appear in the genetic code. Proteins consist of one or more chains of amino acids called polypeptides. The sequence of the amino acid chain causes the polypeptide to fold into a shape that is biologically active. The amino acid sequences of proteins are encoded in the genes. Nine proteinogenic amino acids are called “essential” for humans because they cannot be produced from other compounds by the human body and so must be taken in as food.

” data-gt-translate-attributes=”[{“attribute”:”data-cmtooltip”, “format”:”html”}]” tabindex=”0″ role=”link”>aminozurende bouwstenen van eiwitten, recent werk heeft er de bouwstenen van gemaakt Laatste Kansmeer in de winter

Leden van het onderzoeksteam lopen in september 2022 over het oppervlak van Last Chance Lake. Tegen het einde van de zomer is het water bijna volledig verdampt, waardoor er een zoute korst op het oppervlak achterblijft. Maar het water blijft in zakken en holtes op de bodem achter, en daaronder ligt zacht sediment, dat een enigszins verraderlijke crème brulee structuur vormt om op te lopen. Fotocredit: Zack Cohen/Universiteit van Washington